O conteúdo desta página requer uma versão mais recente do Adobe Flash Player.

Obter Adobe Flash player


BENEDICTUS

Benedictus werd rond 480 in Italië geboren, in een kleine stad, Nursia genaamd. Zijn familie behoorde tot de lage adel van de grootgrondbezitters. Al vóór zijn twintigste jaar werd hij naar Rome gestuurd om letteren te gaan studeren. Maar Benedictus sloot zich niet aan bij het academisch milieu en de maatschappelijke decadentie daar omheen. Hij voelde behoefte aan iets anders. Hij vertrok weer, nu verder het land in. Na enige tijd trok hij zich terug, om ‘met zichzelf te wonen’,  zoals Sint Gregorius de Grote, zijn oudste levensbeschrijver, het in zijn Dialogen uitdrukt.

Waarlijk God zoeken, dat was het wat Benedictus verlangde. Daarom stelde hij zich, jong en vastberaden als hij was, open voor het hart van het evangelie: zuiverheid, totale beschikbaarheid voor God, luisteren naar en overwegen van zijn Woord. Hij werd monnik. In eenzaamheid ging hij in een grot wonen, in Subiaco (in het latijn: ‘sub lacum’).

De Voorzienigheid bracht hem naar Monte Cassino, waar hij tot het einde van zijn leven zou blijven. Hier heeft hij het grote klooster gebouwd, dat tot op de dag van vandaag geëerd wordt als het oudste van alle benedictijner kloosters. Daar schreef hij de Regel, die een gids geworden is op de levensweg van talloze generaties heiligen en monniken, en tot op heden richting geeft aan ons monastieke leven. Met zijn zuster Scholastica begon hij de vrouwelijke tak van de orde van Sint Benedictus, die dezelfde regel onderhoudt.